«Սավաննա. Այստեղ եմ ես ծնվել, և այստեղ են մահացել ծնողներս, երբ ես դեռ նորածին էի։ Շուտով ես նույնպես կմահանայի, եթե ինձ չգտներ իմ բարի մորաքույր Էռնեստինան, որը ինձ որդեգրեց որպես իր որդուն և մեծացրեց իր դուստրերի հետ, սովորեցրեց ինձ քամու, երկրի, օդի և կրակի ճանապարհները։ Ես արագ սովորեցի և ամեն օր ավելի ուժեղացա, և հիմա ես կիսում եմ բոլոր իմաստունների և բարիների բարեկամությունն ու հարգանքը։ Երկիրը լի է գեղեցկությամբ և վտանգներով. կորած և հիմնադրված քաղաքներ, որոնք խոստանում են և՛ հրաշքներ, և՛ սարսափներ։ Սա իմ տիրույթն է, և ես պաշտպանում եմ այստեղ ապրողներին։ Իմ պատիվն ու արտոնությունն է պաշտպանել Սև զեբրա գյուղը»։