«Саванна: Мин монда тудым; һәм әти-әнием монда мин сабый чакта үлделәр. Әгәр мине мәрхәмәтле Эрнестина апам тапмаса, тиздән мин дә һәлак булыр идем. Ул мине үз балалары итеп алды һәм үз кызлары белән үстерде, миңа җил, җир, һава һәм ут юлларын өйрәтте. «Мин тиз өйрәндем һәм көн саен ныгыдым, һәм хәзер мин барлык акыллы һәм яхшы кешеләрнең дуслыгын һәм хөрмәтен уртаклашам. Җир матурлык һәм куркыныч белән тулы; югалган һәм нигезләнгән шәһәрләр могҗизалар һәм куркынычлар вәгъдә итә. «Бу минем җирем, һәм мин монда яшәүчеләрне яклыйм. Блак Зебра авылы өчен көрәшү минем өчен хөрмәт һәм өстенлек!»